Με συγκίνηση αποχαιρετά η τοπική κοινωνία του Θέρμου τον Χρήστο Καρτσακάλη, έναν άνθρωπο που άφησε το δικό του αποτύπωμα στον τόπο και στους ανθρώπους που τον γνώρισαν. Ο Δήμαρχος Θέρμου Σπύρος Κωνστανταράς και ο Διευθυντής του Γυμνασίου Θέρμου και φίλος του εκλιπόντος, Κωνσταντίνος Φ. Μαραγιάννης, αναφέρονται με ιδιαίτερη συγκίνηση στη ζωή, τον χαρακτήρα και την πορεία του Χρήστου Καρτσακάλη.
Ο αποχαιρετισμός του Δημάρχου Θέρμου Σπύρου Κωνστανταρά
Με βαθιά θλίψη αποχαιρετώ τον Χρήστο Καρτσακάλη.
Τον Χρήστο τον γνώρισα στα γυμνασιακά μου χρόνια, ως έναν νέο και δυναμικό ιδεολόγο της εποχής εκείνης. Τον θυμάμαι να διαβάζει την εφημερίδα «Εξόρμηση» και να μιλά με πάθος για την «Αλλαγή», το κυρίαρχο σύνθημα της εποχής του.
Τα χρόνια πέρασαν και διάφορα προβλήματα υγείας τον οδήγησαν να αναζητήσει τη φροντίδα των κοινωνικών δομών του Δήμου, οι οποίες απλόχερα του προσέφεραν φροντίδα και στήριξη. Τα τελευταία χρόνια φιλοξενήθηκε στο Γηροκομείο Αγρινίου, όπου του προσφέρθηκαν με ανθρωπιά και αξιοπρέπεια οι καλύτερες δυνατές υπηρεσίες.
Η φιλία μου με τον Χρήστο ήταν αδιαμφισβήτητη και βαθιά. Ήταν ένας άνθρωπος που αγάπησε το Θέρμο και τους Θερμίους και δίδαξε στον τόπο του , απλότητα , καλοσύνη , ευπρέπεια , σεμνότητα.
Τον αποχαιρετώ με βαθύ σεβασμό, συγκίνηση και πατριωτική αγάπη.
Χρήστο, δίδαξες με τη στάση ζωής σου την αγάπη για τον τόπο και την αξία της ανιδιοτέλειας.
Καλό παράδεισο, Χρηστάκο.
Δεν θα σε ξεχάσουμε.
Ο αποχαιρετισμός του Κωνσταντίνου Φ. Μαραγιάννη
ΜΕ ΘΛΙΨΗ ΚΑΙ ΣΚΕΠΤΙΚΙΣΜΟ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΟΥΜΕ ΤΟ ΣΥΜΠΟΛΙΤΗ ΜΑΣ ΧΡΗΣΤΟ ΚΑΡΤΣΑΚΑΛΗ!
Στη ζωή υπάρχουν κάποιες στιγμές που αναρωτιέσαι αν όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι και απολαμβάνουν το σεβασμό και την εκτίμηση των συνανθρώπων τους.
Ο συμπολίτης μας Χρήστος Καρτσακάλης έφυγε σήμερα από τη ζωή, μετά από μακροχρόνια ταλαιπωρία με την υγεία του και την ψυχολογική του κατάσταση.
Δεν ήταν από “ανώτερη” κοινωνική τάξη, αλλά γιος μιας φτωχής οικογένειας στην οποία ο πατέρας του πάλευε καθημερινά για το μεροκάματο κάνοντας θελήματα και διάφορες μεταφορές αντικειμένων στα σπίτια.
Δεν μπόρεσε να σπουδάσει παρόλο που διέθετε οξυδέρκεια και ευθυκρισία, γιατί δεν είχε τα οικονομικά μέσα. Διάβαζε όμως και μελετούσε βιβλία και εφημερίδες και οι απόψεις του ήταν δημοκρατικές και προοδευτικές.
Δεν είχε το μέσον και δεν το επεδίωξε ως αγνός ιδεολόγος και ανιδιοτελής να διοριστεί ,σε εποχές που χιλιάδες αγράμματοι και συμφεροντολόγοι έπιασαν θέσεις στο δημόσιο,στις ΔΕΚΟ και τις τράπεζες.
Είχε πάντοτε όμως μια πικρία, γιατί δεν μπόρεσε κι αυτός να έχει μια δουλειά, αφού είχε τις ικανότητες να προσφέρει και να εξασφαλίσει μια αξιοπρεπή ζωή.
Όμως όλοι αυτοί που τον χρησιμοποιούσαν για τις δουλειές τους, προτίμησαν να βολεύψουν τα δικά τους παιδιά και τους συγγενείς τους.
Βίωσε πολλές φορές την απόρριψη της ίδιας της κοινωνίας που τόσο αγαπούσε και ίσως αυτή να ήταν η βασική αιτία για τα σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα που αντιμετώπιζε τα τελευταία χρόνια.
Αγαπητέ φίλε Χρήστο θα σε θυμόμαστε ως μια ευγενική και καλοσυνάτη μορφή, σε μια εποχή σκληρού ανταγωνισμού και ιδιοτέλειας.
Εκπλήρωσες το καθήκον σου απέναντι στην κοινωνία περισσότερο από κάποιους επώνυμους που είναι μόνο για την προβολή και το συμφέρον.
Θα σε θυμόμαστε για την απλότητα σου, την καλοσύνη σου και τους προβληματισμούς που έβαζες καθημερινά. Αγάπησες πραγματικά τον τόπο και τους ανθρώπους του και δεν σε ακούσαμε ποτέ να λες έναν κακό λόγο για κάποιον.
Καλό δρόμο στο αιώνιο στο ταξίδι στο φως!
Ακολουθήστε το ThermoNews στο Google News
Kάνετε Like στη σελίδα του ThermoNews.gr στο Facebook για να μαθαίνετε άμεσα ό,τι συμβαίνει !
