Σε μια γωνιά απαράμιλλης φυσικής γοητείας, στις παρυφές του χωριού Μυρτιά, ξεδιπλώνεται μπροστά στα μάτια του επισκέπτη ένας μοναδικός συνδυασμός ανθρώπινης δημιουργίας και φυσικού μεγαλείου.
Εκεί, στις όχθες της λίμνης Τριχωνίδας, ο παλιός νερόμυλος και το κρεμασμένο ξωκλήσι της Ζωοδόχου Πηγής στέκουν σιωπηλοί μάρτυρες αιώνων, χαρίζοντας στο τοπίο μια σχεδόν μεταφυσική αίσθηση.
Ο πέτρινος νερόμυλος, χτισμένος το 1771, παραμένει διατηρητέος, τυλιγμένος από τα πλούσια νερά που άλλοτε έδιναν ζωή στη λειτουργία του. Η αρχιτεκτονική του απλή και στιβαρή, σμιλεμένη με μεράκι, αποπνέει την αύρα ενός άλλου καιρού, τότε που ο μόχθος της καθημερινότητας συνδεόταν αρμονικά με τη φύση.
Πάνω από τον νερόμυλο, σχεδόν κρεμασμένος από τον βράχο, δεσπόζει ο σπηλαιώδης ναός της Ζωοδόχου Πηγής, οικοδομημένος πριν το 1760. Η τοποθέτησή του στην άκρη του γκρεμού προκαλεί δέος, καθώς φαίνεται να αιωρείται ανάμεσα στον ουρανό και τη γη, κοιτώντας την απέραντη γαλήνη της λίμνης. Το εκκλησάκι, λιτό αλλά βαθιά συγκινητικό, αποτελεί σημείο πνευματικής ανάτασης και ταυτόχρονα σύμβολο της πίστης και της επιμονής των παλαιών κατοίκων της περιοχής.
Αυτός ο διπλός θησαυρός –φυσικός και πολιτισμικός– αποτελεί ένα σπανιότατο σύμπλεγμα ιστορίας, φύσης και παράδοσης, που δύσκολα συναντά κανείς αλλού.
Το βίντεο του Βασίλη Κωσταρέλλου καταφέρνει να αποτυπώσει με μαεστρία τη μαγεία του τοπίου, προσκαλώντας τον θεατή σε ένα ταξίδι στο χρόνο και στην ψυχή του ελληνικού τόπου.





