Το Θέρμο φιλοξενεί 19 προσωπικότητες και ανοίγει ένα διάλογο με το μέλλον.
Μπορεί ίσως η πανδημία και τα δεδομένα που επικρατούν να μην επιτρέπουν εύκολα την φυσική παρουσία και μετακίνηση στις μέρες μας αλλά στην περίπτωση του Αφιερωματικού- Πολυσυλλεκτικού τόμου με τίτλο «Μητροπολίτης Δαμασκηνός Παπανδρέου» που παρουσιάζεται στις 24 Αυγούστου στο Θέρμο, 19 προσωπικότητες φτάσανε με την πένα τους στην πόλη μας και κατέθεσαν τις σκέψεις και τις επιστημονικές τους εμβαθύνσεις, κατέθεσαν τα δοκίμιά τους, αφιερωμένα στον Μακαριστό Μητροπολίτη Αδριανουπόλεως, τον από Ελβετίας Δαμάσκηνο Παπανδρέου, ο οποίος γεννήθηκε στην Κάτω Χρυσοβίτσα.
Ακαδημαϊκοί διεθνούς κύρους, απ την Ελλάδα και το εξωτερικό, Μητροπολίτες, πολιτικοί, συμβάλλουν στην προσπάθεια ανάδειξης του τεράστιου έργου που άφησε πίσω του ο Μακαριστός Δαμασκηνός. Ανταποκρίθηκαν με προθυμία στο κάλεσμα για συμμετοχή σε έναν τόμο που τελικά αναδεικνύει τη χαρισματική προσωπικότητα του Μητροπολίτου αλλά παράλληλα υπογραμμίζει την ανάγκη συνέχειας του αγώνα για διάλογο μεταξύ των θρησκειών, μεταξύ των Χριστιανών διότι όπως χαρακτηριστικά έλεγε ο Μακαριστός Δαμασκηνός Παπανδρέου η μόνη διαδρομή να πορευτούμε ειρηνικά και ελπιδοφόρα στο μέλλον είναι να «συνυπάρχουμε εν αυθυπαρξία».
Πρόκειται, σύμφωνα με πληροφορίες για ένα έργο που ήδη αναζητάται από βιβλιοθήκες Πανεπιστημίων στην Ελλάδα και το εξωτερικό και το Θέρμο γίνεται δι’ εκείνου επίκεντρο και χώρος καλλιέργειας της οικουμενικής διάστασης της Ορθοδοξίας και του Διαλόγου στο πλαίσιο της αλληλοκατανόησης, της συνεργασίας των λαών και της ειρήνης.
Βιογραφικά στοιχεία του Μακαριστού Μητροπολίτου Αδριανουπόλεως Δαμασκηνού Παπανδρέου
Ο Δαμασκηνός Παπανδρέου ήταν Μητροπολίτης του Οικουμενικού Πατριαρχείου.
Ο κατά κόσμον Βασίλειος Παπανδρέου γεννήθηκε στην Κάτω Χρυσοβίτσα του Θέρμου Αιτωλοακαρνανίας στις 23 Φεβρουαρίου του 1936. Σπούδασε Θεολογία στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης, από την οποία αποφοίτησε το 1959, και χειροτονήθηκε διάκονος την ίδια χρονιά. Συνέχισε για μεταπτυχιακές σπουδές στις Θεολογικές και Φιλοσοφικές Σχολές των Πανεπιστημίων Βόννης και Μάρμπουργκ (1959-1965), με αντικείμενο την Γενική Εκκλησιαστική Ιστορία και την Φιλοσοφία της Θρησκείας. Το 1961 χειροτονήθηκε πρεσβύτερος και το 1966 αναδείχθηκε διδάκτορας της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Το 1969 διορίστηκε προϊστάμενος του Ορθοδόξου Κέντρου του Οικουμενικού Πατριαρχείου στο Σαμπεζύ της Γενεύης, αναλαμβάνοντας και την Γραμματείας της προετοιμασίας της Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Το 1970 εξελέγη Μητροπολίτης Τρανουπόλεως και από το 1974 ήταν Καθηγητής της ρωμαιοκαθολικής Θεολογικής Σχολής της Λουκέρνης και μέλος της Διεθνούς Ακαδημίας Θρησκευτικών Επιστημών.
Στις 2 Οκτωβρίου 1982 εξελέγη πρώτος Μητροπολίτης της νεοσύστατης Ιεράς Μητροπόλεως Ελβετίας. Διετέλεσε Κοσμήτορας του Μεταπτυχιακού Ινστιτούτου Ορθοδόξου Θεολογίας στο Ορθόδοξο Κέντρο του Οικουμενικού Πατριαρχείου, Συμπρόεδρος των Μικτών Επιτροπών Θεολογικού Διαλόγου της Ορθοδόξου Εκκλησίας με την Παλαιοκαθολική Εκκλησία και με τις Αρχαίες Ανατολικές Εκκλησίες, Πρόεδρος, από χριστιανικής πλευράς, των διμερών Ακαδημαϊκών Συναντήσεων με τον Ιουδαϊσμό και το Ισλάμ και Αντεπιστέλλον Μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Τιμήθηκε με τον τίτλο του Επίτιμου Διδάκτορα από Ορθόδοξες Θεολογικές Σχολές.
Στις 20 Ιανουαρίου 2003 αποσύρθηκε για λόγους υγείας και εξελέγη Μητροπολίτης Αδριανουπόλεως. Πέθανε ξαφνικά από εγκεφαλικό επεισόδιο τη νύχτα της 5ης Νοεμβρίου 2011 στη Γενεύη.





