Γράφει ο Κωνσταντίνος Φ. Μαραγιάννης
Εκπαιδευτικός
Άλλο ένα κορίτσι η 19χρονη Μυρτώ πέθανε, εγκαταλελειμμένη στο δρόμο, γιατί κάποιοι την αντιμετώπισαν όχι ως άνθρωπο, αλλά ως βάρος. Βαθυστόχαστοι αναλυτές και ανώνυμοι σχολιαστές, εκφραστές μιας έντονης κοινωνικής υποκρισίας, που βιώνουμε τα τελευταία χρόνια, ψάχνουν να βρουν τα αίτια, μένοντας την επιφάνεια, με αφοριστικές φράσεις του τύπου: “τί έκανε τα μεσάνυχτα στο ξενοδοχείο” , Γιατί μπλέχτηκε σε τέτοιες παρέες”, Τα ήθελα και τα έπαθε”…
Στο ίδιο τσουβάλι το θύμα με τους θύτες.
Η Μυρτώ, σίγουρα έκανε λάθη και πήρε δρόμους σκοτεινούς και αδιέξοδους.
Αυτό, όμως, δεν δίνει το δικαίωμα σε κανέναν να πετάξει έναν άνθρωπο ετοιμοθάνατο στο δρόμο.
Ήταν άνθρωπος που ήθελε βοήθεια.
Δεν ήταν μια σακούλα με σκουπίδια!
Η ίδια η κοινωνία που σήμερα σχολιάζει, λυπάται και κατακρίνει, χθες ανεχόταν και σιωπούσε σε ανάλογα περιστατικά.
Η Μυρτώ πέθανε.
Μαζί της, όμως, πέθαναν η ανθρωπιά και η αίσθηση- μάλλον η ψευδαίσθηση – ότι ζούμε σε ανθρώπινες κοινωνίες. Συμπέρασμα: Απευθυνόμενος, ως εκπαιδευτικός, σε αγόρια και κορίτσια: Οι παρέες που επιλέγετε καθορίζουν την πορεία σας στο μέλλον. Μάθετε να διαλέγετε φίλους και παρέες με το μυαλό και τη λογική.
Οι δρόμοι των ναρκωτικών είναι αδιέξοδοι και καταστροφικοί .Τα ναρκωτικά δεν είναι “μόδα”, ούτε “εμπειρία”!
Στηριχτείτε στις οδηγίες και στην αγάπη των γονέων σας.
Χρέος των γονέων να προστατεύσουν τα παιδιά τους από τις παγίδες του διαδικτύου, τις influencers, τα πρεζάκια και τους εμπόρους των ναρκωτικών.
Tίποτα δεν πετυχαίνεται στη ζωή χωρίς εργασία και σωστές επιλογές.





